Ik had 101 redenen om niet te beginnen.
Ik heb het lang uitgesteld. Niet omdat ik niet wilde, maar omdat er altijd wel iets tussenkwam.
Druk met werk, weinig tijd, en eerlijk gezegd ook gewoon geen zin om naar een sportschool te gaan.
Dat idee van trainen tussen allemaal vreemden trok me totaal niet aan.
Wat me over de streep trok bij lets do it was dat de trainster naar je toe komt.
Voor mij maakte dat het verschil tussen wel en niet beginnen.
Ik was van tevoren wel sceptisch. Ik dacht dat het misschien te streng zou worden,
of dat ik me zou schamen omdat ik lang niet had gesport. Dat viel enorm mee.
Er werd eerst gevraagd naar mijn doelen en wat er bij mij speelde, en de training werd daar gewoon op aangepast.
In mijn eigen tempo, zonder dat ik me ergens voor hoefde te verantwoorden.
Dat het voor vrouwen door vrouwen is, helpt daar echt bij. Ik voel me niet bekeken of beoordeeld.
Er is begrip voor dingen waar je als vrouw tegenaan kunt lopen, en dat maakt het laagdrempelig.
Het resultaat is voor mij niet eens alleen dat ik fitter ben, al merk ik dat zeker.
Ik slaap beter, heb meer energie en voel me sterker. Ook in mijn hoofd.
En misschien wel het belangrijkste: ik vind sporten weer leuk, iets wat ik jaren niet meer had.
